(ورزش پهلوانی)

ساختار ورزش باستانی

زورخانه ؛ خانه نیرومندی و جوانمردی

زورخانه مکانی است برای نیرومندی و تقویت روحیه ورزشکاری، تواضع، فروتنی و دوری از تکبر.

ورزشهای زورخانه ای در فضای سر پوشیده انجام می شود و ساختمان آن شبیه سردابها و عبادت گاههایی

است که زورخانه ها از دوران باستان از آنجا ظهور پیدا کرده اند. درب ورودی زورخانه کوچک تر از در های معمولی طراحی شده است. سقف زورخانه بلند و گنبدی شکل، شبیه معابد و مساجد می باشد و گود زورخانه، مکان اجرای حرکات ورزشی پایین تر از سالن زورخانه قرار دارد.

گود زورخانه به شکل هشت ظلعی ویا چند ظلعی به عمق 70 شانتی متر طراحی شده است. به منظور جلوگیری از صدمات به ورزشکاران، سر تا سر لبه گود از جنس چوب و یا پلاستیک نرم پوشیده شده است. در فضای اطراف گود، سکوهایی برای تماشاچیان و مکانی مخصوصی برای وسایل و ابزار ورزشی می باشد.



سردم جایگاه مرشد

جایگاه مرشد در زورخانه سردم نامیده می شود. سردم سکویی است بلند که در نزدیکی محل ورودی زورخانه قرار دارد و شبیه به جایگاه واعظان در مساجد است. مساحت سردم دو تا سه متر مربع و اغلب یه شکل نیم دایره می باشد، در فضای داخل آن جایگاه کاناپه ای تقریبا یک متر بالا تر از سطح سردم تعبیه شده است که مرشد بالای آن می نشیند.

مرشد با ضرب و یک زنگ، که با زنجیر در محل جایگاه کاناپه ای آویزان شده است، از زنگ استفاده کرده شروع و پایان حرکات ورزشی را اعلام می کند. در جلوی مرشد یک وسیله گرما زا (منقل) برای گرم کردن پوست ضرب قرار دارد.

سردم با اشعارها و نمادهایی از آیین جوانمردی و منش ورزشکاری اذین می یابد. مرشد در زمان ورود یک شخص والا قام یا ورزشکار برجسته و پیشکسوت به محیط زورخانه زنگ را به صدا در می آورد و ضربه ای به ضرب خود وارد آورده و اشعاری مناسب و حماسی در مدح میهن دوستی و یا اولیاء الله می سراید.

مرشد با آواز و اشعار مناسب و ضرب و زنگ، حرکات ورزشکاران را موزون ساخته و تمرینات فنی را در زورخانه رهبری و هدایت می کند.

هر یک از علیات ورزش باستانی، تاثیرات بسیار مثبتی در تقویت و افزایش قدرت و استقامت عضلانی دارد.